door Eddy D
Al vier dagen was ik het vroeg opstaan gewoon… Dan mocht tijdig aan de start verschijnen van onze zondagse rit – na een week kermisvieren – ook geen probleem zijn. ‘Spreek voor uzelf!’, zal Guy M gedacht hebben. Bij die arme jongen zat het kermisvieren nog danig in zijn lijf en dat zal die geweten en gevoeld hebben. Gelukkig kon hij zijn hartje ophalen bij de prestaties van zijn kleindochter Liv, die zowaar de gele trui tijdens de Loopronde van Kalfort wist te bemachtigen. (Zij verzorgt zich dan ook wel als een ware prof, wat we van Guy bezwaarlijk kunnen zeggen!)
Aan de inschrijftafel was het een blij weerzien met Kurt K, die na maanden afwezigheid weer zijn opwachting maakte. Hij haspelde, samen met Leon, de 70 km af en paste wijselijk voor de snelheidsrace die ons te wachten stond. Na afloop een pint pakken met die gasten is altijd een fijne belevenis.
De inschrijving aan abdij van Bornem was het rustigste moment van de dag… want vanaf het startschot gooiden Marc B en Stijn VH er meteen de beuk in. Als echte Bornemenaars kenden zij het parcours op hun duimpje en daar waren wij het slachtoffer van.
Die enkele zeldzame fietsers die wij passeerden, maakten meteen kennis met de pure snelheid waarvoor ons clubje zo gekend (en berucht) is. Enkel voor een drietal WIK’ers werkte onze tenue als een rode lap op een stier (dat zei dan weer een andere WIK’er) en zij vlogen ons voorbij alsof hun leven ervan afhing.
Op de vraag aan Willy M waar neef Senne was, kregen we het antwoord: ‘Die is op congé met zijn madam. En daarna gaat die studeren voor politieagent… om later te kunnen werken met delinquente jongeren!’
Eén ding is zeker: Als hij afgestudeerd is en hij rijdt met ons nog een toereke mee, zullen we toch wat meer rekening moeten houden met de geldende snelheidsbeperkingen en verkeersregels, want na onze tweede stop was het ‘gas geven’ dat het geen naam had.
Wat de Merckx-boys in hun wafeltjes en cake gestopt hadden weet ik niet, maar het was alvast iets Sterx.
Als Senne in de toekomst betaald wordt per overtreding dat die vaststelt, gaat die jongen nog een schone cent aan ons verdienen. (Misschien moeten we samen afspreken dat het allemaal aan die OAB-gastrijders lag…) ‘Boosdoeners’ van dienst waren ditmaal Andy R en weerom Marc B, die zijn benen niet voelde en wij die van ons des te meer! Ook bij Hans M ging het zo rap dat – zoals hij zelf zei – ‘het schuim er langs een klein gatteke uitkwam’ (en dat al sinds woensdag!)
Om tien voor twaalf (en geen 5 voor twaalf!) draaiden we het gezellige terras op van de Merckxboys om te verbroederen met tal van gelijkgezinde sportievelingen. Plotsklaps herrees Guy M als een fenix uit de as en na een drietal Duvels kwam hij er alweer helemaal door. De tournée generale van Frederik was ook mooi meegenomen. Proficiat, Frederik! Nog een geluk, want die schone prijzen van de tombola konden we ook op onze buik schrijven. We kunnen niet alles hebben in het leven!
