Door Eddy Daems
Paul Fournel schreef ooit: ‘De fiets is een geniaal apparaat dat iemand die zit de gelegenheid geeft om zich louter en alleen door zijn spierkracht tweemaal zo ver en zo snel voort te bewegen als iemand die staat’.
En dat is een mening die door elke rechtgeaarde Snelvoeter wordt gedeeld en die ook de reden is waarom hij – gekverklaard door de meesten – op een ontieglijk vroeg uur op zondagmorgen al rijdende in beweging zet.
Toegegeven, onze 134 lange rit naar ’s lands bekendste bedevaartoord lijkt een ‘afternoonwalk in the parc’ in vergelijking met de 100 km Dodentocht. Maar voor kerels van onze leeftijd is dat zowat het maximum van ons kunnen.
Michèle had zich de moeite getroost de rit te verkennen en te merken aan het aantal Whatsapp-berichtjes die werden gepost zou het een rit zijn met (hellingen en) vele hindernissen. Vooral het bord ‘verboden richting’ – het vemaledijde ‘spiegelei’ – verperde ons meermaals de weg.
Zelf was ze thuis aangesteld als bewaker van een veelharig mormel op vier poten… Je kent ze wel: Veel blaffen en weinig bijten! Het was dus zeker den Erik H niet, want die was vandaag wel van de partij!
En bij afwezigheid van de Jos was het Marc B die bleef hameren op het begrip ‘stiptheid’ als één van de belangrijkste woorden in het Snelvoeters-vocabularium.
Een zestal krachtpatsers nam vandaag het voortouw aan kop van ons 21 man tellend peletonnetje, maar het was toch vooral Marc B, die het leeuwendeel van de kop voor zijn rekening nam. Goedingelichte bronnen uit ons peleton vermoeden dat hij een nieuwe brandstof tot zich heeft genomen, die voorlopig nog onopspoorbaar is. Speurders leggen linken naar zijn nieuwe werkgever Q8. We achten de kans groot dat ook zijn zoon Joren van de mysterieuze toverdrank heeft geproefd.
Op korte tijd kregen we drie hellingen voor de voeten geschoven. Au fond is een berg niet weinig meer dan een uitstulping van het aardoppervlak. Een hoop aarde met pretentie. Tot je ervoor staat op twee wielen. Vooral den Houwaart in Tielt-Winge vergde wat zweet en tranen op deze zonovergoten dag.
In Scherpenheuvel was het even zoeken naar een bereidwillige fotograaf en een café met een schoon terras, zodat onze zoektocht eindigde in het Molenhuis, waar we meteen een suikerwafel toegestopt kregen. Dat die gastheer ons meteen de nodige suikers aanbood, zal ook wel iets gezegd hebben over onze fysieke toestand. Hans M vond dat dit nog niet volstond en stapte de eerste de beste bakkerij binnen voor ne kreimkoek.
Onderweg kregen zowel Eddy M als zijn carbonnen ros het wat moeilijk. ‘Herstelwerken Van Hoye’ wist dit klusje in een mum van tijd te klaren. Eddy M zelf kreeg van zijn ploegmakkers nadien de nodige schouderklopjes, die hem er wel doorheen hielpen.
Toen we onderweg het bord ‘Evenement’ passeerden, moesten we even verder alweer de remmen dichtknijpen, want er was een koers aan de gang met de groene vlag op 5 minuten achterstand van de renners. Gelukkig konden we onze verloren tijd nuttig besteden met het aanschouwen van de zwoele dansen van een viertal schaars geklede jonge deernes aan de kant van de weg. (Die suikerwafel was er niks tegen!)
Afsluiten deden we met een achttal dorstigen op het terras van tennisclub Stepp waar zelfs nen Bel-pils onze smaakpapillen wist te verblijden. En ge kent de uitdrukking van de Guy ‘Eentje is geentje’… (Voor meer details wend u tot guy.moons@telenet.be).
Ziezo, geslaagd in mijn opzet om de Jelle V voor één keertje niet te vermelden in mijn verslag, want wat die jongen dit weekend op sportief vlak weer uit zijn kuiten schudde…
Dedju, weer mislukt!
