2022 Rit – Jan Bogaert Classic

Paniekzaaiers, een film uit 1986, tegenwoordig gaan ze onder de noemer weerkundigen door het leven. Door de voorspelde superstorm vorige zondag werd beslist vanuit het bestuur om de rit Gueuze-Lambic te schrappen. In de plaats kregen we een alternatief voorgeschoteld voor een zaterdagrit naar Munkzwalm, waarvoor dank aan piloot van dienst Willy Meersmans.

Nu een week verder, en de laatste tourdag van de Dauphiné, tijd voor het volgende chapter. De Jan Bogaert Classic te vertrekken vanuit Temse. Nee Juf Mieke, geen 101 maar 30 renners van dienst. Jan Bogaert, we vragen ons nog steeds af waarom deze rit op de kalender blijft, misschien een idool van onze oudere generatie? “I really don’t know” (vrij vertaald: “Ik zou het bij God niet weten”).

Overleg tussen Willy VD en Hans T bij ’t vertrek: “Awel, in mijnen tijd…”
Jos VB op rust

Maar daar staan we dan, aan de start van hun afgepeilde rit. Ik moet bekennen wat een massa volk, achter de inschrijvingstafels. Scannen, betalen, bandje aan en vertrekken maar … SNEL snel want we moeten onze naam waardig houden.

Het eerste uur rijden we langs smalle mooie wegen richting de gevangenis van Beveren. We zouden hier gerust enkele Snelvoeters kunnen achterlaten maar we hebben onze kopmannen nodig, hé, nietwaar? 😊

Halfweg van onze rit hebben we een tiental minuten achter een Deceunick camionette gehangen, er was een wielertoeristen club op het parcours gesukkeld. Mannen, misschien niet beter beginnen padellen?

Na het prachtige kopwerk, van jawel, onze vaste kern stevenen we af via Melsele en Verrebroek naar de Prosperpolders. Daar zien we ook de bevoorrading opduiken, een heel buffet wachtende op ons. Veel kunnen we niet oppeuzelen, want zelfs naast de fiets moet het snel gaan. Terug op pad ineens geratel en gekraak. Nee, nee, niet de benen van de Willy, maar zijn ketting wou niet meer mee.

Even halt roepen aan het verbrokkelde peloton. “Kunnen ze nu geen GAT meer dichtrijden”, hoor ik schreeuwen.

Hetgeen ook moet vermeld worden is onze nieuwe aanwinst, den Andy Roskam, eindelijk na 188 testritten eindelijk ene van ons en in Snelvoetersplunje. Welkom Andy, ook al voor het kopwerk van vandaag !

Ergens in een verraderlijke bocht met putten, viel dan de tweede platte tube van de dag. Verder richting Tielrode, Velle om zo naar de aankomst te knallen. Geen flessen champagne aan de aankomst maar bier en ambiance .

Door enkele goocheltrukken van een ENGLISH duo, geen meloenen maar Pats Boem, de 1 na de andere verdween richting huis.

KISS Goodbye Oliegarchen ! 

Zoals gewoonlijk: grooten dorst

2022 Rit Muur van Geraardsbergen

door Erik Seghers

Door de steeds duurder wordende bouwmaterialen en stijgende woonleningen gaan wij niet te zot doen en gaan we op verkenning naar een bestaande Muur, de Muur van Geraardsbergen. En als deze goed wordt bevonden, zullen we er op en er over gaan, en hem laten staan .Met her en der Mattentaarten verstopt in onze achterzakken, zetten we koers richting de Muur!

Als een steeds terugkerend fenomeen, de 3 zelfde koptrekkers aan zet: Jelle, Jos en Hans T. Nee, het eerste anderhalf uur geen SWITCH aan kop, er is dan ook geen sprake van seksuele onregelmatigheden in het peloton zoals bij “één” tegenwoordig. Op een gegeven moment wil ik mij ook toeleggen op het GPS werpen, maar geen succes, snelheid verhoogt niet. Ik moet bekennen de eerste 40 km gaan we door aan een stevig tempo, en dan moet de heuvelzone nog beginnen.

Op de lange klim van Onkerzele valt het peloton in stukken uit elkaar, tijd om de benen te testen. Dit is geen Voeder voor de Puppy’s. Na de duik naar beneden richting Geraardsbergen beginnen we aan de bewuste Kloosterstraat, 850 meter aan gemiddeld 8,3 %. Sommigen hadden reeds de pas afgesneden voor de duik, anderen rijden dan weer in de Kloosterstraat rechtdoor langs de asfaltweg, maar de ECHTE mannen rijden de Muur omhoog langs de kasseien. 1,2 km lang en 8 % gemiddeld, boven op de kapelmuur applaus voor de krijgers : Jelle, L Marc, Philip en Erwin, de beste bovenaan. Ook op Strava is er tegenwoordig een weekklassement van de clubleden: daar staan de oud – strijders met de meeste kms helemaal bovenaan, zit het pensioen daar iets voor tussen?

Kapelmuur in volle glorie
Troepen herenigen op parking aan Kapelmuur

Na enkele afdalingen en hellingen tijd voor een drankje in hartje Viane in Café El Corazon. De patron had zijn tent al voor ons uitgezet. Na een half uurtje terug de fiets op om nog enkele hellingen te gaan opzoeken. Jelle en Dave op kop, in het peloton her en der geduw om iedereen gelijk mee omhoog te stuwen. Beetje gevaarlijk mij dunkt, met de oprukkende apenpokken. We gaan met een hoog tempo door verschillende Pajottenlanddorpjes: Tollembeek, Oetingen, Vollezele, Wambeek en Eizeringen. Om dan de laatste straffe helling te nemen, De Vrijthout in Asse. Richting Steenhuffel kon ik het niet laten om toch de koptrekkers even te gaan treiteren en door te trekken, eigenlijk was het om de nieuwe BMC van de Frank te gaan gadeslaan. De laatste 20 km gingen hard maar gedisciplineerd.

WOW, wat een rit weeral, goed verkend door onze voorzitter afgelopen week. Glad to be one of the boys!

2022 Rit Melsele

door Erik Seghers

202 , 200 , 106 seconden …. we tellen af … BOEM … om met 34 renners de rit te starten naar Melsele!

Het belooft een mooie dag te worden, na het ochtend grijs, zonnige perioden, doch met een stevige NO wind. Ze beginnen er weer stevig aan, langs Bornem naar Temse brug. Naast mij het geratel, nee niet van het getetter, maar van de overslaande ketting van Willy M . Er heerst wat twijfel of hij de rit wel zal meerijden , “Ik rij seffes links af“, hoor ik. Awel Willy, wij ook. En zo geschiedde het dat Meersmans heel de rit mee zou afhaspelen. Het tempo bleef er goed inzitten, door Steendorp en Rupelmonde, met weer dezelfde koptrekkers van de partij. Achteraan het peloton is het alle hens aan dek, of is het de Jelle op kop?

Achteraan wordt aan de rekker gehangen, heuse intervaltraining. Ja, niet enkel alleen vooraan zitten de beren, blijkbaar ook achteraan.

We passeren de gevangenis van Beveren, geen gestreepte plunjes te bemerken, zelfs geen groen geruite jassen, over en uit voor Coens. Maar wij denderen door, het is precies F1 op de fiets, het betere bochtenwerk. En dan op een lang recht stuk plat voor Willy VD. Even een rustpauze.

Halfweg, tijd voor een drankje, zeg maar dubbel drankje ineens. En dan komt de verwarring. Het tweede drankje wordt eerst gedronken. Want zeg nu zelf met de extreme droogte, beter het zekere voor het onzekere nemen. En dan is de bedienster de kluts kwijt.

Op een gegeven moment dachten we op het terras Biniaml Girmay te
spotten, maar dan zonder zijn Cube en met een warrige blik of hij mocht passeren.

Direct na de stop weeral wegenwerken en dan nog een doodlopende straat afgezet met enorme betonblokken. Een bewoner wou ons nog verwittigen door met een uitgetrokken lange stengel onkruid naar ons te slaan. Maar Snelvoeters breng je niet zo snel uit hun lood. Zeker niet met onkruid.

Terug de fiets op, Belsele, Sombeke en Tielrode met hier en daar nog een hellingske. We spotte ook roze sokken in ons peloton, wat? VDP is erbij! Maar nee, het is de Kerre. Mathieu zal het vandaag zonder de sokjes moeten doen in de Giro, maar voor de rest 1 en al roze. Wat een toptalent toch … de Kurt, he!
Via Temsebrug terug richting huiswaarts, Kalfort genaamd. We hebben weer mannen van staal gezien, iets wat Poetin niet kan zeggen in Azovstal.

Vandaag moederdag, trouwpartij van Philip en de overwinning op de Nazi’s, verdient dat geen biertje met de nodige koffiekoeken in het Coolhem? Jazekers ! Zelfs na 13h00, blijven er DIE Hards over !

2022 Rit Gaasbeek

van Erik Seghers

Vandaag inside/out, kaarsrecht naar het zuidelijke deel van ons Belgenland. Op de feestdag van de arbeid gaan we toch nog eens de kraan opendraaien, we gaan
Gaaz geven, veel Gaaze, naar Gaasbeek en terug !

We hebben een gehele mobilisatie op gang gebracht van 34 renners. Onze semi-prof Jelle, onze steeds sterke opgang trekker Jos en onze ik voel niks Hans, geven het eerste uur het tempo aan. In dat uur moesten we wel even halt houden voor Jos Van Boven, voor een platte band en kort nadien nog eens want blijkbaar had hij het slechtste wiel gekozen uit het winkelmandje.

In Merchtem werden we even opgehouden door voetgangers met kruis (bedevaarders?).

In de fietsstraat te Asse vroeg ik aan onze ‘ Vrienten‘ , mag ik aangaan? ‘Doe Maar , voordat de BOM valt ‘ was het antwoord om me daarna toch terug op te rapen juist bovenaan de straat.

Davy had blijkbaar teveel gewicht mee, en smeet prompt zijn GPS weg, alsof het gewoon een drinkbus was. Maar de echte reden bleek dat zijn batterij plots van 21 naar 6 % gedaald was. Dat kunnen we enkel toelaten op de BTW van gas en elektriciteit!

Aangekomen aan het rond punt, was het café nog gesloten. We hebben dan maar een lusje gemaakt, langs Sint-Pieters-Leeuw. In het café In ’t Vagevuur te Vlezenbeek zaten we precies in de uitreiking van de MIA’s, genomineerd voor een drankje en dan kans op dat drankje!

A group of people sitting at a table outside

Description automatically generated with low confidence

A group of people sitting at a table outside

Description automatically generated with medium confidence

Daarna terug de fiets op, lekker fris en aan een gezapig tempo, de Noorderwind trotserend !

Nog enkele klimmetjes voor de boeg met daarbij de 1.3 km lange, door iedereen geliefde (hm…) Vrijthout.

In Liezeledorp gingen we rechtsaf om er nog een extra lus aan te breien over de Wolf. De eindmeet te Kalfort was blijkbaar weggedaan door een Reuzegom, dus iedereen winnaar.

Wat een RIT , wat een TEAM, Putain Putain, Twitter er op los, Snelvoeters zijn TOP!

2022 Rit Kester

Auteur: Erik Heyvaert

Nog maar voor het tweede seizoen op het programma en al gepromoveerd naar een Snelvoeters klassieker. Dit ter vervanging van de vroeger gereden georganiseerde rit die vertrok in Bodegem en ongeveer dezelfde streek aandeed. Volgens sommigen wel de mooiste rit op onze kalender. 20 Snelvoeters waren present. De rest was waarschijnlijk paaseieren aan het rapen. Kester staat niet alleen bekend om zijn mooie, heuvelachtige parcours maar eveneens om de mysterieuze, huizengrote, witte bollen die we passeren.

Onder die bollen schuilt het afluistersysteem van de NAVO. Elke radiogolf, gsm gesprek en nog zoveel meer kan van hieruit afgeluisterd worden. Big Brother is watching you. Niet dat de NAVO veel interesse heeft in de onzin die de snelvoeters via Whatsapp naar elkaar versturen, maar moest er een kernwoord instaan wat via de logaritmen als verdacht wordt beschouwd, dan gaan de alarmbellen aan het rinkelen. De vrolijk passerende wielertoeristen staren zich blind op die geheimzinnige bollen zonder te beseffen dat het zenuwcentrum van deze afluister installatie zich bevindt in een ondergrondse bunker onder de heuvel rechts van de baan.

Eens de bollen gepasseerd reden we richting het Dravershof. Dit café te Pepingen is de ambassadeur van Orval. Onze steeds presente chauffeur van de volgwagen, Patje, voelde zich als een kind in een speelgoedwinkel. Hij kon het heel goed vinden met de cafébaas. Nu weten we dat Patje wel een Orval lust.

Op de terugweg had ons nieuw lid, Erik Van Buggenhout, iets teveel power geëist van zijn sjieke Pinarello Dogma. Zijn ketting sprong gewoon in stukken vaneen. Dunne 12 speed kettingen zijn waarschijnlijk niet bestand aan de kracht van de Snelvoeters. Andy probeerde nog te herstellen, maar de schade was niet ter plekke repareerbaar. Dus werd den Erik mooi thuisgebracht met de volgwagen.

Na de rit nog gezellig nagenieten tussen pot en pint in ons clublokaal, café Coolhem, waar we na de rit getrakteerd werden op broodjes. 

2022 Rit Hulst

Met 22 fietsers aan de start, alhoewel het even koud was als de week ervoor, bijna zero, maar met toch een zonnige dag in het verschiet. En als je denkt dat het cocona tijdperk voorbij is, heb je ’t goed mis. Sinds de maskers af mochten, zijn er meer gevallen te constateren in ieders directe omgeving. En als het geen corona is en dan is het iets anders dat niet deugd. Zo ook heel wat afzeggers bij de Snelvoeters: Jelle, Hans VH en Erik S nog niet helemaal vrij van corona. Dirk DB heeft het ook goed zitten gehad. Willy VD ook ziek thuis. Veel beterschap, mannen, goed herstel is belangrijk.

De rit naar Hulst was verkend door Patje Daems die zelf op de dag van de rit liever in Spanje zat. Gelukkig had hij de GPX meegedeeld want hier en daar waren weer wegwerkzaamheden waar we even om moesten. Zo onder andere op de weg naar De Velle.

Den Davy zorgt als kersvers lid tegenwoordig voor de aanvoer van nieuwe leden. Vandaag waren Erik Van Buggenhout (bijgenaamd Beer-rik zodat we hem kunnen onderscheiden van de andere Eriken) en Mathias Waegemans de nieuwkomers. De gemiddelde leeftijd van de club zakt met de week.

Op een gezapig tempo ging het richting Nederland maar eens goed de grens over stak Marc B. zijn kop aan ’t venster en ging het praten over in hijgen.

In Hulst vond de lokale overheid het blijkbaar leuk om een aantal straten van richting te veranderen en dan was het toch even zoeken hoe de chauffeur zonder spookrijden op de grote markt kon raken. Gelukkig kent Andy hier goed de weg en loodste hij de Patte feilloos naar cafe ’t Raedhuys.

Ondertussen won de lentezon aan kracht en konden er hier en daar wat kledingstukken uit. Op de terugkeer werd het flinke tempo aangehouden. Met ommetjes in Elversele en Oppuurs kwamen we veilig en wel terug in Kalfort waar Tyana boterhammetjes met kop en kaas voor de fietsers had geprepareerd. Zoals gewoonlijk gingen die er samen met enkele grote pinten als zoete broodjes in.

2022 Rit Schoonaarde

Auteur: Erik Seghers

Nu de koude ons nog even in de ban houdt, mogen we onze Roebels nog even achter houden, schoon!

Al jaren spreekt men over ‘propere’ energie voor een betere en mooiere Aarde! Dat gaat uiteindelijk een Schoonaarde opleveren, ineens ook onze vijfde rit.

Maar wat als het gas opgeraakt? Dan zullen we met z’n allen een paar tandjes kleiner moet schakelen. Minder energie verbruiken, dat is ook de reden dat  we vandaag met 15 renners vertrekken en niet alleen. In heel de media klinkt steeds, we moeten zuinig zijn met onze energie. 

Bij een barre -3 graden maar wel met lentezon vertrekken we richting Hamme, waar straks de Ronderenners voorbij razen, aan waarschijnlijk hogere snelheden dan wij. Jos en Ivan op kop, door hun krachten zal de rest zich op energy modus kunnen mee laten drijven. En om ons wat op te warmen kruipen we allemaal wat dichter in elkaars wiel.

Na een uurtje komen dan onze 2 nieuwe aanwinsten op kop, Dave en Davy, the blues brothers – helemaal in zwart pak en donkere bril, maar hoed geruild voor helm. Dat zien me er echte Ronderenners uit, pure power, misschien wel onze nieuwe energievreters om kop te trekken in de toekomst? Na wat straffe verhalen uit Mosul, trouwens puur respect Jan, gaan we onder de toren iets drinken en bijpraten.

Billie de hond was er ook !

Na de rustige break verder langs Herdersem waar we enkele stevige klimmetjes meepakken. Terug naar onze thuishaven.

Oh Dessa men zijn we veel sterker. 

Volgens mij zijn er wel wat gasten die met hybride modellen rondrijden en tijdens het eerste deel wat extra energie hebben opgespaard. Alle remmen gaan los en we denderen door aan een hoog tempo. De gespaarde energie komt vrij.

We stellen vast dat onze afwezigen, waaronder ook onze saloncoureurs, ongelijk hadden.

Wat een zalig gevoel uiteindelijk, de Lentezon.

Keep the Energy Modus Low, and till next week ( or 2 ).

2022 Rit Wetteren

De profwedstrijden rijgen zich aan elkaar, Brugge-De Panne, E3-Prijs met Van Aert als winnaar, en straks Gent-Wevelgem. Maar eerst onze eigen rit rijden, om even het gevoel te krijgen dat we ook wel wat semi – profs zijn: Kalfort-Wetteren-Kalfort!

In ons peloton geen aero cycling packs zoals in de profpelotons meer en meer opduiken. Misschien een idee voor ons bestuur om onze koptrekkers zo een pakje cadeau te doen zodat ze in hun zog het peloton nog sneller kunnen op sleeptouw nemen.

Was het nu vertrek nu om 8u00 vertrek of toch last-minute om 8u30? De telaatkomers hebben pech, goede afspraken maken goede vrienden.

Het eerste uur rijden we aan een gezapig tempo, de 3 koptrekkers, JPJ laten ons snel vergeten dat het een grijze dag is.

Na een uurtje moeten we even halt houden voor de slappe ketting van onze schoolmeester, maar al snel gaat het aan hetzelfde tempo richting Uitbergen. 70 km op de teller en vlug een snelle drankpauze in café de Zwaan. Allee dat dachten we toch. Maar de zwarte zwaan van dienst duldde geen hulp en daardoor verliep de bediening in ganzenpas.

Na de break nog 30 km in het vizier en het snelle tempo zit er direct terug in. Wat een sterke beren weeral vooraan.

Als je ziet wat een VD Poel kan na zijn rugperikelen, onvoorstelbaar. Maar ook hier in onze rangen zijn er velen met last van lage rugpijnen. En toch zitten hier ook krachtpatsers tussen.

De sprint wordt lang op voorhand voorbereid met hoog tempo zodat echte aanvallen uitblijven. En ja daar komen we na 102 km over de streep. Het zal een Foto-Finisch worden. Neenee, geen dickpics want daar zullen de bloemenmeisjes niet happig op zijn. Ik weet niet exact wat onze sponsors doen, maar laat ons hopen dat er geen Overmars tussen zit.

Nu een hapje en een drankje voor de mannen op cafe en wachten op de zon.

2022 Rit Groot-Bijgaarden

Van onze oorlogscorrespondent Erik Seghers:

We gaan onze derde week in, wat wel is een geschiedenis rijk jaar kan worden. In  de eerste week zagen we nog een zeer sterk offensief, en enkele oud-strijders hielden er een wrang gevoel aan over. Het duurde niet lang dat de eerste telegrammen de wereld werden ingestuurd. Want zeg nu zelf, soms doen mensen nogal eens domme dingen en dan kan je wel eens als een Idioot overkomen. Hiermede lijkt er wel een goed verzet tot stand te zijn gekomen, want eendracht maakt macht. Alles voor het Snelvoeters volk!

Vandaag is het doel om de stad Groot-Bijgaarden te verdedigen met man en macht, want daar ligt misschien wel het keerpunt van de wielergeschiedenis. En off we go. 24 dappere patriotten vertrekken naar het front en dat we een snelle start nemen mag wel gezegd worden .

Aan de kant staan vrouwen en kinderen om ons toe te juichen en uit te waaien wanneer het peloton voorbij raast. Daarna zoeken ze veilige oorden op en keren ze huiswaarts. Afscheid, maar hopende op een blij weerzien met de overwinningsbeker in onze handen. Al snel draaien ze de sneeuwkanonnen open, gericht op het ganse  peloton. Al snel zijn er een 4-tal die sneuvelen, Hans T, Mark, Stijn en Hans VH, keren  terug huiswaarts.

Met de barkoude, wel bijna Oekraïnse  weeromstandigheden, lijkt de strijd snel gestreden te zijn. Door deze barkoude en felle sneeuwbuien kunnen we niet verder, zelfs Frank niet met zijn wit ondergesneeuwd regenjack aan.

35 km, verder geraken we niet. De vijand heeft ons te grazen en de 12 overgebleven zullen de eindstreep ook niet halen. Maar chapeau aan onze helden, onze strijders, de vrouwen mogen fier zijn op jullie !

Maar opgeven, nee dat kennen de snelvoeters niet. Volgende zondag wordt het volgende offensief gepland, richting  Wetteren.

Nee, nee, de Poetins van deze wereld krijgen ons niet klein. Vive la Liberté, Slava Ukraini, Vive de Snelvoeters.

2022 Rit Meldert

Weer 31 deelnemers voor de rit van 90 km naar Meldert en omstreken. Bij het vertrek ook kandidaat nieuw lid Jason Van Aken. Voorheen had hij al anderhalf jaar meefietst bij Feryn in Kapelle o/d Bos. Maar blijkbaar had ie deze winter nog niet veel op de fiets gezeten dus was het afwachten hoe hij deze rit zou verteren.

Wie het in Buggenhout minder verging was Jos VB. In de Hooilaert, iets voor de spoorwegovergang, zat er een diep gat in het wegdek. Nog eens een voorbeeld dat de wegen er in Belgie soms erbarmelijk slecht bij liggen. Vooral versleten betonwegen zorgen voor levensgevaarlijk toestanden. En dat heeft Jos ervaren. Hij kon de put niet meer ontwijken en dacht dat zijn fiets in stukken brak. Gelukkig was die van goede oosterse makelij en kwam hij er met een platte band vanaf.

Bij het heenrijden zat de wind koppig in het nadeel. Vraag dat maar aan koprijders van dienst Jelle of Hans T. Voordeel is wel dat de terugweg dan gemakkelijker trapt.

“Er wordt achter je rug geklapt”, zei iemand op een gegeven moment tegen Hans M. “Geen wonder”, repliceerde Hans, “als je op kop rijdt doen ze dat allemaal :)”.

En hoe verging het onze nieuwkomer? De rit zat in zijn benen. Niet te verwonderen als je maar 1 maal gefietst hebt deze winter.
“Volgende week terug van de partij”. That’s the spirit!