Door Eddy D
Op deze mistige zondagmorgen daagden zomaar even 33 van onze clubgenoten op om met hun tweewielers het Waasland te gaan verkennen. 33… Een getal dat ook na afloop van de rit nog menigmaal luidop tegen Jurgen en Cindy geroepen zou worden om de verbrande calorieën terug op het gewenste peil te krijgen.
Met slechts 9 graden op de thermometer waren Yvan P en Jan S de enigen die het aandurfden in korte broek te verschijnen. Zelfs de bruingebrande benen van Patrick D waren ingepakt in zwart lycra.
Om dan ook meteen te vermelden dat niet iedereen met gelijke wapens aan de start komt van dit nieuwe seizoen. Zum beispiel: Eddy M (vandaag er niet bij) en Patrick D hebben elk al meer dan 3000 km op hun teller, terwijl anderen hun racefiets vorige week voor de eerste keer van stal haalden.
Eerlijk, niemand komt ongetraind of onvoorbereid aan de start van een ritje van de Snelvoeters.
Zeker niet als Bjorn M en Dave M vandaag dan nog eens versterking kregen op de voorste rijen van Senne M en Nikolas R.
Piloot van het laagvliegend peloton Marc B was maar wat fier dat zoveel Snelvoeters zijn Ronde van het Waasland wilden meerijden. Al waren die drie ‘Rondes’ van de club en die ene ‘Ronde’ van den Tony D vorige week ook niet te versmaden!
Slechts 5 fietsvrienden spaarden nog geen kilometers in het voorlopige clubklassement. Aan Kurt K alvast een spoedig herstel! Hopelijk zien we elk van hen rap terug in ons midden.
Echt deugddoend is de snelle terugkeer van onze voorzitter Chris V. Het doet deugd aan ons wielerhartje om te zien dat het zo goed met hem gaat! ‘Hij blinkt opnieuw in zijn vel!’, zou José De Cauwer zeggen.
Het zou haast een geschiedenisloze rit zijn geworden, moest Hans T de titel van ‘Pechvogel van de dag’ niet hebben heroverd op Hans VH. Met drie platte banden op één rit zal Hans zich deze rit nog lang heugen. Het kwam zelfs zover dat een misnoegde Hans VH de derde maal weigerde nog mee te werken aan de herstelling van de gepensioneerde bicyclette van brave Hans T.
Een rit waar flink kon worden bijgepraat en waar de hartslag niet vaak de hoogte werd ingejaagd, tot op de baan van Oppuurs naar Puurs de gashendel toch één keer diep werd ingedrukt. Aan de rode driehoek sliste Guy M nog snel tegen de wielervrienden in zijn buurt: ‘Het issss toch plesssant ne Ssssnelvoeter te sssijn!’