2021 Rit Peulis

In totaal 25 vertrekkers voor een rit van 93 km. Zonder volgwagen want Patrick was op conge en geen vervangers beschikbaar.

Een felle, hardnekkige en koud mist (5 graden) bleef van bij de start verscheidene uren hangen wat het nodige risico meebracht qua zien en gezien worden. Gelukkig was er Erwin met zijn MTB en de enige uitgerust met een koplamp. De man bij uitstek dus om vooraan in het peleton post te vatten. Chris hing zich met achterlicht achteraan.

In Mechelen – Muizen konden we na jaren omweg terug via het vertrouwde parcours langs de vaart tot de Lotelingenstraat en aan de Leuvense steenweg over de stationsberg brug. Richting Rijmenam hadden de koplopers om de 1 of andere reden de geplande afslag gemist, maar dankzij herrouting van de GPS-systemen kwamen we dan weer op het originele parcours.

Onderweg lekke band bij Andy: soort metalen pin die er niet makkelijk uit te krijgen was.

Tradioneel deden we in Keerbergen ons rondje rondom het meer. Vroeger een pleisterplaats voor coureurs en andere hardrijders, nu blijkbaar wordt hier fietsopleiding aan jongeren gegeven.

Peulis is de klassieke plijsterplaats alhoewel we met deze rit ook al iets verder in OLV Waver gestopt zijn. Enkelen hadden al voorgesteld om door te rijden wegens het joude weer, maar daar Andy terug bandenproblemen had, werd er toch beslist te stoppen. Misschien toch geen slecht idee want in het cafe was het toch lekker warm.

Na de stop was het even schrikken in de Groenstraat richting OLV Waver ter hoogte van de Hoogstraat. Een auto was ons in de bocht naar rechts op het linker baanvak voorbijgestoken gevolgd door een Hello Fresh camionette zonder zicht op tegenliggers. Waanzinnige maneuvers. Die eerste wagen redde het net maar met de Hello Fresh werd het Hello Crash. Gelukkig kon de tegenligster zich al stoppend nog naar rechts smijten of het was een kop-op-kop. En gelukkig bleef het beperkt tot blikschade. Wij kwamen er met de schrik van af want voor hetzelfde geld had die Hello Fresh naar rechts uitgeweken in ons peloton en dan waren de gevolgen niet te overzien.

Ondertussen was ter hoogte van Duffel en Boom de zon toch beginnen doorbreken.

Wegenwerken zijn er tegenwoordig alom en zo ook op de Moerplas in Ruisbroek. Dan maar een alternatieve route via ooievaarsnet, Pullaar en N16. En content dat we zonder kleerscheuren zijn thuisgekomen.

2021 Rit Waaiertocht

Door Erik Seghers

Tussen de EK en WK wedstrijden door is het weer tijd om één van onze snelste ritten van het seizoen af te haspelen: De Waaiertocht! Hopelijk is er samen met de talrijk opgekomen snelvoeters ook wat wind van de partij: want dan is de vraag: to break or not to break ! And off we GO ! En ik wil er eventjes bij vermelden: we vertrekken bijna militaristisch Uniform met dezelfde kledij en met helm en al. Al nemen we nog wel 2 zwarte schaapjes mee in onze rangen. Want zeg nu zelf wat is er nu leuker om tussendoor buiten de lijntjes te kleuren, toch ?

We zijn nog maar juist vertrokken of 2 ploegmaats, jawel herkenbaar door onze tenue, muizen er vanonder. Na enkele km’s rapen we ze terug op en roepen ze tot orde. Militaristisch? Nee gewoon discipline. Ze zijn iets van plan, dat voelen we in het kleinste deel van ons lichaam, en dat is bij iedereen anders, dat kleinste deel.

In de polders richting Emmadorp wordt de kraan pas goed open gedraaid, richting 50 per uur , gewriemel, zenuwachtigheid alom, wat wil je, iedereen wil toch een goed plaatsje bemachtigen … op het terras.

Daar aangekomen werden we door de Hollandse barmadam erop gewezen om onze fietsen NIET mee te nemen op het terras. Na zware onderhandelingen mochten we dan toch onze koerskledij aanhouden. En dan wou ze er  nog aankomen. Neenee, niet met ons, hé. Discipline!

Na onze break terug naar België. En de kraan bleef open staan. We denderden door aan hoge snelheid richting NIEUWKERKEN – WAAS. Door heel vele en korte overnames op kop werd de snelheid hoog gehouden. Want hetgeen op spel stond moest en zou verwezelijkt worden. Ons vorig record van 35 werd van de kaart geveegd, meer dan 36, WOW! Dus die croques, bier en choco’s hadden we wel dubbel en dik verdiend!

2021 Rit Gooik

23 vertrekkers voor de rit naar Gooik. Een rit geleid door piloot Jos Scheers en daar ie gewoonlijk het eerste deel op kop rijdt was dat nu niet anders. En als je van Jos na zoveel kilometer de kop niet overneemt, blijft hij gewoon op kop rijden tot hij niet meer kan. En dat kan lang duren. Daarom zijn er steeds vrijwilligers die na een 20tal km Jos even verposing gunnen.
’t Is te zeggen veel verpozing krijgt hij niet, want die heren hebben lang kunnen uitrusten in het aanschijn van Jos’ zweet en komen dan op kop met een fors tempo waardoor Jos’ zweten nog even aanhoudt.

De eerste echte kuitenbuiter in de rit is de ledenberg in Lede. Vandaar gaat het verder over de pittoreske en door fietsers alom geliefde pajottenlandse heuvels tot Gooik.
Jos had de rit goed op voorhand verkend want het aantal wegwerkzaamheden en resulterende omleiding waren weer niet te tellen.

De Tuitenberg is een volgende helling die kan tellen. Hier had zich blijkbaar een iets speciaals afgespeeld: Willy VD was samen met Hans T als eerste boven gekomen. Iets wat Willy op zijn “oude dag” blijkbaar enorm veel deugd had gedaan want bij de stop brulde hij het uit aan de hele groep. Okay, verstaan Willy, het staat in het verslag.

Wat ergens wel uit Jos geheugen ontsnapt was, was de locatie voor de pauze in Volkscafe Decam. Wij met Jos in Gooik eerst naar beneden, niet gevonden, terug naar boven, nee daar ook niet, terug naar beneden, zoeken en … eureka: op het eerste zicht onzichtbaar, maar achter een bocht: gevonden!

Dat een pauze in Gooik inderdaad niet eenvoudig is, stelden we vast toen we merkten dat de deur op slot was en er blijkbaar nog niemand aanwezig was van de uitbating.
Jos had nochtans afgesproken om 10.00 uur en we waren nu al 5 minuten later. Geduld dus. Plots daagde toch iemand op aan de binnenkant. Toen de uitbaatster tevergeefs het slot van de deur probeerde te openen, gaf ze de sleutel langs het terras aan Erik C. Die heeft blijkbaar meer ervaring met inbraakpraktijken. “De truuk is om de sleutel er iets terug uit te halen en dan te draaien. “, onthulde Erik aan de vrouw.
Het madammeke content en wij ook en zoals gewoonlijk met veel dorst naar binnen.

EriK H. was ons ondertussen ook komen vervoegen daar hij de start in Kalfort niet kon nemen en direct naar Gooik was gereden.

Op de terugweg werd weer stevig tempo gevoerd maar iedereen in vorm en zonder problemen mee.
Dat er in Belgie veel meubilair op de weg voorkomt weten we allemaal. Dat dit voor de nodige gevaren kan zorgen weten we ook. Maar wat we op de heirbaan tussen Merchtem en Steenhuffel tegenkomen tart toch alle verbeelding:
buitensporige hoge en brede verkeerdrempels zijn op verschillende plaatsen nieuw aangebracht. Levensgevaarlijk voor elk vervoermiddel en zeker voor een groep wielertoeristen die door smalle openingen moeten laveren. Maar binnen kort zijn hier werken gepland en we kunnen maar hopen dat het dan beter wordt.

Met mooi weer en flinke dorst kwamen we weer veilig en wel toe in Kalfort.

2021 Rit Merckx boys

Met 27 deelnemers hadden we een ruime groep voor deze rit. De meesten waren present in Kalfort, anderen sloten aan aan de inschrijving in de abdij in Bornem. Het parcours vanuit Bornem was een goeie 90 km.

Na de lange ritten van de laatste weken konden we dit een makkie noemen dat voorbij vloog. Enkele snelvoeters hadden de dag ervoor ook de mooie Avalon (Buggenhout) gereden en dat zat bij sommigen toch nog wel wat in de benen. Ook bij Erik H. die zich in de Avalon niet gespaard had met heel wat kopwerk. Wanneer hij Jos S. hierover interpelleerde, repliceerde de Jos dat hij hier absoluut niets meer van voelde. Of had je verwacht. En de Jos zette gelijk de daad bij het woord en nam traditioneel de eerste 20 km voor zijn rekening.

Daarna haalden we enkele bevriende ploegen in (voor sommigen ex-ploegen). En dan moeten de snelvoeters toch laten zien dat ze met een fiets kunnen rijden. Dat dit niet altijd zo vlot verloopt bleek in Schepdaal waar na de inhaalbeurt een verkeerde afslag werd genomen. Geen probleem, zo konden we die inhaal beurt nog eens over doen. Het deed mij denken aan Rik Coppens die bij gelegenheden dezelfde tegenstrever een paar keer dribbelde, gewoon voor de lol.

Met de volgwagen erbij was het parcours op enkele plaatsen niet te volgen. Maar er is voldoende terreinkennis in huis om dit vlot via een alternatieve route op te lossen. Zo kwamen we ook langs een alternatieve weg via de Langestraat bij de stop in Kobbegem. De Merckx boys van de bevoorrading keken verrast op: “Waar komen jullie vandaan?”.

Na de rit werd er onder een najaarszonnetje nog rustig nagekaart onder de bomen in de schaduw van de abdij.

2021 Rit MS-Tocht

De MS-Tocht is een gebaseerd op een vroeger georganiseerde tocht vanuit Kapelle o/d Bos ten voordele van multiple-sclerose patiënten en die traditioneel voor elke deelnemer een hele zak snoep opleverde.

Die zak is er niet meer bij maar het parcours op alternatieve wegen was mooi genoeg om ze als rit te blijven waarderen.

Wegens herrijzenis van Kalfort kermis uit het corona tijdperk was er gekozen om deze rit zoals vroeger op zaterdag te rijden. 18 deelnemers voor op de kop 100 km.

Typisch voor deze rit is de bosrijke passage in Asse langs de Terlindevijverstraat en de alternatieve klim van de Vrijthout langs de Hoogpoort.

Wegenwerken in Sint-Martens-Bodegem in de Bodegemstraat noopten ons tot terugkeren en kiezen voor een alternatief richting Zierbeek en de klim naar de Ninoofsesteenweg. Via de Brabantse heuveltjes van Lennik, Gaasbeek en St-Pieters-Leeuw arriveerden we op het terras van café Het Vagevuur. Een populaire stopplaats die dat vooral te danken heeft aan zijn ligging halverwege enkele van onze ritten.

Voorbij Vlezenbeek ging de route alternatief richting Groot-Bijgaarden, Bekkerzeel en langs de Kruipin naar Kobbegem.

Vanaf Kobbegem ging het over klassieke routes en in gestrekte draf naar huis. Ook het weer zat prima mee. En voldaan volgde het nodige gerstenat.

2021 Rit Sas-van-Gent

De rit die Sas-van-Gent noemt en die daar niet zou passeren. Reden: veel wegwerkzaamheden en omleidingen waardoor de rit aanzienlijk langer werd en waar piloot Chris gekozen had om de kilometers beperkt te houden tot 120.

Verrassing aan de start was het weerzien met de Werner. We konden ons niet meer herinneren wanneer die laatst had meegereden. Doch niets abnormaals aan de hand, gewoon veel aan zee vertoefd in ’t weekend. En zijn vlot meedraaien verraadde dat hij de fiets toch niet helemaal links had laten liggen.

In Oostakker was de veerdienst over het kanaal Gent-Terneuzen nog altijd onbereikbaar voor wagens. Daardoor konden we het parcours verleggen van de provinciale banen ten zuiden van de Schelde naar meer rustieke wegen langs Overmere en van daaruit noordwaarts.

Dat Rene G op kop kan rijden wisten we al allemaal maar wat hij vandaag uit de benen schudde met een zware Chouffe in de benen van de dag ervoor, was echt indrukwekkend. Zeker drie vierden van het parcours nam hij voor zijn rekening.

Het centrum van Wachtebeke lag ook helemaal open. Op de weg ernaartoe draaiden we net voorbij het provinciaal domein Puyenbroeck naar links en daar ontdekten we richting Mendonk en er voorbij een verrassend mooi stukje Oost-Vlaanderen.

De stop was zoals vorig jaar in Overslag bij de schoonzus van Willy M. in cafe ’t Hoekske net aan de grens met Nederland. Onze top-MTBer Erwin D. nam plaats op een stoel die een mooi plaatje opleverde dat we niet konden missen.

De terugweg verliep langs het klassieke parcours met lange stukken waar flink tempo kon gehaald worden. En gelukkig bleef ondanks de weersvoorspellingen de regen uit. Die manifesteerde zich pas in de namiddag vanaf 14.00. Iets wat de mannen met de (te) grote dorst nog aan de lijve ondervonden hebben.

Met een mooi gemiddelde van 33,5 en een volledig droge rit konden we best tevreden zijn.

2021 Rit Hagenland

Het Hageland is traditioneel een lange maar mooie rit van 150 km en met 25 vertrekkers waren we met een mooie groep.

Maar hoe langer de rit en hoe groter de groep, hoe groter de kans dat er onderweg wat gebeurt. Zo bleek ook deze rit die ondanks perfect fietsweer werd geteisterd door kleine oponthouden.

Het begon al na 10 km in Tisselt: net voor onze neus werd de brug opgehaald. We konden er eveneens onze neus voor ophalen maar wachten was de boodschap.

Andere oponthouden waren verkeerslichten. Grote groep en dan gebeurt het dat die er niet in 1 keer doorkomt of dat net de volgwagen rood krijgt. Doorrijden is te riskant en kan wel een fikse boete opleveren. Het zou niet de eerste keer zijn.

En een grote groep betekent ook meer kans op mechanische pech. Deze keer zat het Willy M. niet mee, ketting die er te pas en te onpas afliep. Dan nog proberen al rijdend dit euvel te verhelpen maar meestal noopt het tot stilstand en is er gelukkig nog onze MTBer Erwin die met een vlugge interventie de ketting er terug opgelegd krijgt. De oorzaak bleek een kapot veertje in de cassette achteraan waardoor er even werd doorgetrapt en de ketting er door de inertie vooraan afvloog.

Deze rit heeft “vals plat” ook een nieuwe betekenis gekregen. Weerom Willy M die meende dat hij achteraan plat reed. Even checken en bleek dat er niets aan de hand was: “Vals plat” dus.

Buiten de oponthouden werd er dus ook gereden. Marc B. zoals voor een groot deel op kop met een prima tempo: niet te snel om het veilig te houden, maar ook niet te traag zodat we ons zouden vervelen of in slaap vallen.

De stop was naar gewoonte in café De Zwaan in Lubbeek. Blijkbaar ver van huis want enkele Snelvoeters wisten absoluut niet in welke parochie ze hier waren aanbeland. En dat in de schaduw van de Sint-Martinuskerk.

Patje Daems werkt niet alleen in de haven en kan een aardig stuk met de fiets rijden, maar heeft blijkbaar ook aspiraties als cameraman. Als ze bij de VRT nog iemand zoeken…

Iets voor schiplaken stuurde de Garmin ons de bossen in. Een bewijs dat menselijke interpretatie van machinerie steeds noodzakelijk is. Gelukkig kennen we onze weg van daar tot café Coolhem als onze handpalm en ging het verder in gestrekte draf en zelfs wars van enig oponthoud.

Cameraman Patje in actie die de hele groep in beeld brengt

2021 Rit Dodentocht

De Dodentocht fietstocht is normaal een georganiseerde tocht vertrekkende vanuit het Breeven in Bornem. Maar zoals met veel evenementen was die wegens corona ook dit jaar afgelast. Het is een mooie tocht met een zekere zwaartegraad en daarom rijden we die graag op eigen initiatief.

De dodentocht is ook één van die ritten waar traditioneel iets meer gas gegeven wordt. En dat was deze keer niet anders. Vooral koptrekkers Marc B. en Frank VDV hadden er blijkbaar zin in.

Dankzij een omleiding wegens wegenwerken in OLV Lombeek leerden we ook de Hunselberg kennen, vanwaar we in volle heuvelzone terecht kwamen.

In Asse ligt de Brusselsesteenweg al jaren open. Daarbij komt nog dat men richting Kobbegem een dijk van een tractorsluis heeft gebouwd en in het industriepark krioelt het van de éénrichtingstraten. Allemaal goede voornemens waarschijnlijk om sluipverkeer tegen te gaan, maar voor wielertoeristen wordt het elk jaar moeilijker. Gelukkig was er voor verkenner Chris de Langestraat als enige doorweg naar Kobbegem.

Onze coureur Stijn zat al lang te popelen voor een aanval en in de Lippeloseweg achtte hij zijn moment gekomen, achterna gezeten door papa Hans en springveer Erik S. Op het kruispunt met Nijven sloeg Erik gevolgd door Hans plots linksaf, weg van het Garmin parcours, en zat hun mooie aanval erop. Hoe snel een aanval kan uitdraaien in een achtervolging. Gevraagd naar de reden was dat het parcours van de georganiseerde dodentocht ook die richting uitgaat. De macht der gewoonte dus.

Benny was zo gastvriendelijk om ons uit te nodigen in het chalet van Sporta Bornem, de aankomst van de normale de dodentocht, en dat laten de Snelvoeters zich geen twee keer zeggen. Merci, Benny.

2021 – Rit Florival

door Patje Daems

Vandaag, 1 augustus, staat clubrit “Florival” op de planning. 18 moedigen waren present om de (weeral) aangekondigde regenbuien te trotseren.
Onder deze 18 was opnieuw Andy Roskam die ondertussen een vaste waarde is geworden en tijdens de rit ook zijn mekaniekerskills kon voorleggen bij de lekke band van Eddy Daems.
Ditmaal was het zonder onze begeleider Patte met zijn trouwe volgwagen. Hij wou een weekje genieten van een welverdiende break in de talloze strandbars aan onze Belgische kust. Of hij daar nog zal mogen terugkomen zullen we volgende week van hemzelf wel kunnen vernemen.
De rit zelf nu. Deze werd 2’ na half 8 (even een onoplettendheid van Joske) in gang getrokken door ons vast startkoppel Hans Tierens & Jos Scheers. Met een gezapige snelheid van 33 gemiddeld trokken we richting luchthaven Melsbroek-Zaventem. Hier moest Lange Marc zich even plat leggen om het landend vliegverkeer niet te verstoren.
In Kortenberg had piloot Tony een perfect alternatief gevonden om de afschuwelijke kasseistrook hier te vermijden. Dit werd door iedereen geapprecieerd want er kwamen ook nog 700 hoogtemeters aan.

De stop was klassiek in Florival naast de spoorlijn Leuven – Namen in café “Au val fleuri”. Het café met het grote terras zag er kaler uit dan anders want er waren blijkbaar werken uitgevoerd waarbij mooie exemplaren van bomen moesten sneuvelen.

Na 6 stevige hellingen werd de snelheid op het platte terug opgetrokken om via de brug van Tisselt weer richting clublokaal te bollen.
Het had misschien iets rapper gemogen want net de laatste 5 km werden de hemelsluizen, voor de eerste keer die dag, opengetrokken waardoor we de rit niet volledig droog hebben kunnen afwerken. De buitenkant nat, dan kon de binnenkant niet achterblijven, he.

2021 Rit Axel

19 aanwezigen in vakantietijd is niet slecht. De rit naar Axel met stop in Emmadorp is een polderrit. Dat betekent dat op de rustige en uitgestrekte trajecten vlot en veilig tempo kan gereden worden. Het is iets wat piloot Marc B op het lijf geschreven is en dan weet men ook waar men zich kan aan verwachten. Hij was dan ook de eerste El Tractor die zomaar dikke 40 km voor zijn rekening nam, grotendeel bijgestaan door een moedige hulptractor Hans M.

Jos VB was net terug uit verlof en had met deze polderrit ook de figuurlijke bui al zien hangen. Toch liet hij zich niet kennen en reed (uiterlijk) vlot mee in het pak.

Ondanks dubieuze weersvoorspellingen was het prima fietsweer: niet te warm, niet te fris.

Piloot Marc B. had zijn tocht goed verkend en ook mooi plaats gereserveerd achteraan in het rustieke café in Emmadorp, het café waar de vogeltjes binnenin een nest hebben en door een kleine opening in het venster vrolijk binnen en buiten vliegen.

Op de terugweg kwam een andere El Tractor op kop: Rene G, net terug van vakantie/stage in de Alpen, toonde even aan iedereen hoe goed de vorm wel was. Anderen willen natuurlijk ook blinken als een El Tractor en zo is Hans T. elke rit een vaste waarde.

Daar onze ritten geen competitie zijn, laten we normaal de snelheden achterwege in de verslagen. Hier willen we dan toch 1 keer een uitzondering maken want een gemiddelde van 34,5 is toch wel het vermelden waard :-).