Bericht aan de leden in Coronatijden

Beste snelvoeters, 


gisteren heeft het bestuur vergaderd om een beslissing te nemen en jullie ook in te lichten omtrent de huidige toestand in Corona-tijden. 
Alhoewel iedereen hunkert naar voortzetting van het seizoen in groep en alhoewel de regering terug sporten in openlucht toelaat onder bepaalde omstandigheden tot 20 personen, is de veiligheid van eenieder voor ons toch het allerbelangrijkste. Daarom heeft het bestuur beslist om het rijden van ritten in groep verder op te schorten tot minstens 8 juni wanneer de regering verdere maatregelen gaat nemen. 


De kans op negatieve gevolgen is nog te groot en dat risico willen we als club op dit moment niet nemen. De stap van 3 personen naar 20 is onaanvaardbaar en ook in tegenstrijd met alle advies van onze wetenschappers en virologen, wiens strategie het is om de zogenaamde bubbels geleidelijk aan te vergroten. We weten allemaal uit ervaring dat er tijdens een fietsrit op allerhande manieren vochtdruppels in de lucht komen die meegedragen wordt door de wind en waarbij niemand kan voorspellen waar die dan terechtkomen. 


Stel dat er een besmetting gebeurt tijdens een rit in groep. Dan moet niet alleen de groep EN hun familie 2 weken in quarantaine maar dan bestaat er ook het gevaar dat 1 of meerdere personen zwaar ziek raken of zelfs overlijden. Daarenboven stelt zich hierbij nog de vraag wie is hier voor verantwoordelijk? 

Volgende week zal er een videoconferentie plaatsvinden met bestuursleden van alle Klein-Brabantse WTCs om hier een gemeenschappelijk standpunt in te nemen. Hierbij zal ook een longspecialist en schade-expert aanwezig zijn. Wij houden jullie op de hoogte van de uitkomst van deze vergadering. 
We zijn nu al bijna 10 weken sinds de eerste maatregelen van start gingen. Ondertussen zijn we kunnen blijven fietsen. Eerst alleen, dan met 2 en nu met 3. Op dat gebied waren we nog bij de bevoorrechte sporttakken. We vragen daarom om nog even geduld te oefenen en vooral voorzichtig te zijn. Besmetting kan immers leiden tot onomkeerbare schade en dat wil je als sportief fietser toch absoluut vermijden. 


Hou het veilig! 


Het bestuur.   

2020 Rit 2 Meldert

Met 23 hadden we een mooi deelnemersveld vanmorgen. Mooi, zeker daar de weersvoorspelling niet zo mooi was. Droog vertrekken en vanaf een uur of 10 lichte regen. Doch bij het begin van het seizoen is er traditioneel veel goesting en wil iedereen zijn conditie opkrikken.

Ook veel wind en Jelle offerde zich op door meteen een koppositie in te nemen. Dat ging evenwel niet zonder moeite. Met bij momenten een hartslag van 190 en een volledige drinkbus tegen een droge mond verzette Jelle puik kopwerk waarvoor de anderen hem dankbaar waren.

Daarna was het de beurt aan de twee Hansen. Ook knap temeer daar Hans Tierens gisteren ook de zaterdagrit van Luc De Wachter in Liezele had mee gereden, bijna heel de tijd op kop. En de andere Hans sukkelde met rugpijn. Maar gedurende de rit raakte hij er van verlost. Waarvoor afzien op kop toch al niet goed voor is.

Buiten Hans T waren er gisteren nog andere kilometervreters. Ondere andere Dirk en Bart, die hadden de parel van het hageland gereden. Naar het schijnt een heel mooie rit maar ook daar speelde de wind parten. Chris had als piloot de polderritten Melsele en Hulst voor volgende maand gaan verkennen. “Hoe sterk is de eenzame fietser…”, zingt Boudewijn De Groot. “Nog niet sterk genoeg”, is dan het antwoord. Maar Snelvoeters die in ‘t weekend een dubbel doen, zijn niet alleen trouwe clubleden maar weten dat ze ook een uitstekende zaak doen voor de conditie. 

😅

De weersvoorspellingen voor de rit naar Meldert kwamen spijtig genoeg uit. Vanaf omgeving Meldert begon het toch te druppelen en was er geen ontkomen meer aan. Lange Mark was niet goed vandaag, pijn aan de heup. Ontsteking? Hopelijk herstelt hij snel want zijn kaliber kunnen we best gebruiken bij deze winderige ritten.

Als gastrijders hadden we vandaag een Triatlon koppel mee. Daar had Patje Daems voor gezorgd. Marie en Jeroen waren charmant gezelschap, goed voor een sympathieke babbel.

Op de terugweg konden we gelukkig profiteren van de meewind en klom het gemiddelde terug boven de dertig. De nattigheid nam toe en iets voor Opwijk gingen de regenvestjes aan. Was het niet tegen de regen dan wel tegen de opspattende modder. Bijna waren we Patje Daems kwijtgespeeld die blijkbaar nogal lang treuzelde over: doe ik het aan of laat ik het uit?

Gelukkig kwamen we in Opwijk weer bijeen en kon de tocht succesvol afgewerkt worden over het door piloot Willy M verkende parcours.

2020 Rit 1 – Meise

De eerste rit van het jaar trekt traditioneel een goed deelnemersveld aan en dat was ook dit jaar niet anders. 24 snelvoeters, 5 gastrijders en daarbij nog een tiental van Puurcycling. Zeker nu het bij het vertrek droog was, weliswaar bewolkt maar met hier en daar toch een aantal opklaringen en het zag er naar uit dat dit heel de rit zo zou blijven.

Zoals vorig jaar reden we de rit samen met Puurcycling. Gunter Maes, reporter voor PubliNieuws was ook van de partij voor enkele fotootjes en het opmaken van een verslag. Elke club had ook zijn volgwagen mee wegens afsplitsing onderweg.

De rit van vorig jaar nog indachtig had Dimi van Puurcycling gevraagd of hun club de eerste 10 km op kop kon rijden zodat zij het tempo konden regelen en dat het toch voor hen niet te snel zou gaan. Dat hun koprijders daar niet zo gelukkig mee waren bleek vrij snel na de start. Een felle zuidwestenwind blies strak in het nadeel en noopte hen tot een stevige inspanning. Maar dankzij enkele aflosbeurten lukte het hen toch aardig. Op de veilingbaan sloegen zij links richting Mollem, waar de Snelvoeters rechtdoor reden richting Wolvertem en dan Impde.

Op enkele stukken hadden we de wind nog in het nadeel en het waren sterke kopmannen die de groep vooruittrokken. Hans Moons en Frank VDV leverden onder andere een respectvolle inspanning. Dan werd het meer zij- en meewind en dat brengt opportunist Erik S vooraan in het peloton. Normaal duurt dat niet zo lang, maar nu reed hij toch een verdienstelijk stuk mee op kop. Goed Erik!

Begin seizoen is het ook snel duidelijk wie actief bleef tijdens de winter en wie niet. Geen nood voor de minder getrainden. Binnen enkele weken is die achterstand wel weer weggewerkt.

Etienne was er ook bij maar richting Humbeek en zelfs bij meewind liet hij zich halverwege de rit uitzakken. “Rij maar door”, zei hij, “je moet naar mij niet omzien. Het gaat te snel voor mij. “ Toch kon hij terug aanpikken en reed nog mee tot Londerzeel. Anderzijds kan Etienne in zijn andere hobby wel stevig uitpakken. Zo prijkt hij samen met zijn Rita momenteel op het reklamebord in den Binder, niet als fietser, maar in een zwierige pose als uithangbord voor de dansliga.

Tijdens de rit werd het hoe langer hoe zonniger en met een nog steeds felle wind, nu in de rug, keerden we gezwind via Blaasveld en Londerzeel huiswaarts. 75 km en de kop was eraf. Bedankt aan de Patte om te volgen. Achteraf in cafe Coolhem werden de dorsten gelest en er was meer dan 1 reden tot drinken: verjaardag van Tony en Gie is nog maar eens grootvader geworden: proficiat mannen!

Jose De Cauwer spreekt…

Vrijdag 21 Februari 2020 van 19u – 21u

Zaal De Krinkel Ruisbroek-Dorp 38 2870 Ruisbroek
Inkom: € 10 (inbegrepen 1 consumptie naar keuze)

Iedereen die het wielrennen volgt, kent José De Cauwer. Hij is momenteel vooral bekend als co-commentator van Michel Wuyts op de VRT voor het deskundig verslaan van tal van wielerwedstrijden gedurende het hele wielerseizoen.

Zijn kennis van het wielrennen bouwde hij op tijdens zijn carrière als wielerprof-meesterknecht van Hennie Kuiper, als ploegleider van onder andere Greg Lemond waarmee hij de tour won, als bondscoach waar hij België met Tom Boonen een wereldkampioen schonk.

José heeft dus heel wat te vertellen en we gaan luisteren naar een verhaal over 50 jaar wielrennen, van vroeger tot nu. We leren ook waar de toekomst van het wielrennen naar toe gaat. Met José zetten we iemand achter de microfoon die het allemaal van heel dichtbij beleefd heeft en weet waarover hij spreekt. Het zijn boeiende verhalen vanachter de coulissen van het wielrennen die je niet hoort op tv, radio of leest in de krant. José is daarenboven een geboren verteller wat het nog boeiender maakt.

Als er iemand de wielerwereld door en door kent dan is hij het wel! Hij neemt ons mee in een spannende, interessante en leerrijke reis waar hij zijn belevenissen vertelt. U kan zelf ook vragen stellen aan José.

U kan per club kaarten bestellen/reserveren door overschrijving van het bedrag van 10 Euro op de bankrekening van WTC de Snelvoeters BE41 8804 7038 8110.

Rit 37 – Afsluiting STAD

De overstap van zomer en winteruur had blijkbaar niemand verrast. Integendeel, sommigen leefden nog op zomertijd en waren zelfs vroeg aan de start. 

Het parcours is in se vrij simpel en verloopt ruwweg als volgt: langs de rechteroever van de Schelde naar Antwerpen en langs de linkeroever terug.

Met een twintigtal deelnemers ging het eerst richting Boom en bosstraat. Normaal is dit de gelegenheid voor een spurtje bergop doch vandaag hadden er blijkbaar niet veel zin in. Na kruising van de A12 in Reet ging het noordwaarts waar we de Umicor fabrieken passeerden in Hoboken. In Antwerpen-Zuid profiteerden we van een nieuwe aansluiting met brede fietspaden naar de scheldekaaien. Via de traditionele Sint-Anna voetgangerstunnel bereikten we de andere kant van de Schelde. Er is keuze tussen roltrap of lift, maar blijkbaar zijn beiden ongeveer even snel. 

Net uit de lift op linkeroever kwamen we de mannen van Willaert-Van Boom tegen die de rit blijkbaar in omgekeerde richting aflegden.

Van linkeroever richting Burcht stond er een strakke tegenwind, een stuk dat zich elk jaar leent voor meerdere, onvervalste, spetterende aanvallen. Deze bleven deze keer lang uit. Maar iets voor Burcht dacht de immer aanvalslustige heten Erik dat zijn moment gekomen was, doch zijn aanzet was te zwak en hij kon geen afstand nemen van de groep. Toch was zijn initiatief niet tevergeefs want het vuur was aan de lont en enkele anderen namen direct over wat de snelheid plots met wel 10 per uur de hoogte in joeg. Doch iedereen is einde seizoen zo goed getraind en in form dat niemand in de problemen kwam.

Pauze was er in café Beiaard. In de gesprekken komen zo af en toe toch wijze woorden naar boven. Zo sprak Thierry: “In een toeristenclub komt het er niet op aan om anderen pijn te doen, maar eerder jezelf”. Om eens over na te denken. 

De rit ging verder over de Waaslandse kouters, de Temsebrug en rechtsaf naar de oevers van de Oude Schelde in de Weert. Kopwerk van weer een sterke Marc B en een verdienstelijke Patje D. De gebroeders Tierens rondden de rit af vanaf Branst tot Kalfort.  

Traditioneel zorgde uitbaatster Cindy voor een afsluitingsmaal verzorgd door de Sander met lekker gebraad en kroketjes. 

Rit 36 – Kastanjerit

De buienradar en weersvoorspellingen voor deze zondagmorgen deden velen twijfelen over wel rijden of niet. De meesten kozen gelukkig voor het eerste, de Gie voor het laatste. Buiten enkele druppeltjes na de pauze was er van nattigheid niets te bespeuren. 

De kastanjerit, onder leiding van piloot Jan VDE, zouden we ook de rit van de vallende bladeren kunnen noemen: mooie kleuren maar ook soms glibberig gevaarlijk. Gelukkig heeft Jan ons daar bij de aanvang van de rit extra voor gewaarschuwd. 

Het parcours leidde langs De waters van Heindonk via Zemst-Laar naar Verbrande Brug, Grimbergen en Meise op een vlot tempo zonder uitgesproken pieken. 

De pauze kwam na ongeveer 60 km in café Dennehof in Beigem.

Na de pauze ging het terug via Sint-Brixius-rode waar we in het eerste stuk sterke zuid westen tegenwind trotseerden. 

Op de baan Impde-Londerzeel kwam het plots tot een scheiding in het peloton na een iets te stevige overname van de kop. Een aantal kon nog aansluiten, anderen konden nog net het gat toerijden. De achterblijvers zagen het gat vergroten maar in een ultieme inhaalpoging van o.a. Chris en Jan S (de wijzer tot 47 per uur) kwamen ze met z’n allen terug aansluiten net voor het binnenrijden van Londerzeel centrum. Even koers moet kunnen. 

Na de rit was er lekkere, goed afsmakende pasta voorzien door de schoonzoon van kleinen Erik, ter ere van zijn verjaardag. Hijzelf was echter afwezig, geveld door buikgriep. Veel beterschap. 

Volgende week is het de allerlaatste rit. Vertrek om 09.00. Let wel dat we in de nacht ervoor overschakelen op winteruur. Dus 1 uur langer slapen. Na de rit wordt er door cafe Coolhem gratis lunch voorzien voor alle leden! Ook niet meerijders zijn welkom vanaf 12.00 uur.

Rit 35 Waasmunster

21 vertrekkers waarvan 19 snelvoeters en 2 gasten. 1 van die gasten was de broer van Sandra die dit seizoen nog enkele keren is meegereden en net zoals zijn zus goed met de fiets uit de voeten kan en ook een pint gaat meedrinken achteraf. 

Piloot was Tony die de rit piekfijn verkend had.

Aan de brug van Temse stond een onnodig, ongedurige Frank VDV ons op te wachten. Officieel is het vertrek in Kalfort en tussen Kalfort en Temse kan er immers van alles gebeuren. 

Alhoewel Waasmunster in het platte landsgedeelte gelegen is, is de rit pittig gemaakt door het talloze keren kruisen van de E17 via de vele viaducten tussen de Velle en Waasmunster. Alhoewel het bij vele deelnemers volgens eigen zeggen reeds 3 weken geleden was dat ze nog op de fiets hadden gezeten, was daar toch weinig van merkbaar. Een daarvan was Mark Brijs. Wij houden ons hart al vast wanneer hij 4 weken fietsloos is. Ik merkte alleszins geen verschil. Iemand die wel bijna dagelijks op de fiets zit naar het werk is Hans Moons en die laat zich ook bij deze rit niet onopgemerkt in koppositie. 

Eerst meewind richting Waasland, daarna vooral zijwind en viaducten tot in Waasmunster. Halte was er in het chalet in de dorpswijk dat tradioneel gevuld is met noeste kaarters. Na de pauze ging het met tegenwind terug richting de Zaat in Temse en de benedendijk in de Weert. 

Volgende week de voorlaatste rit – de kastanjerit. Tijd en vertrek blijft hetzelfde: 08.30 op parking Coolhem.