Vandaag was er voor niemand vestimentaire keuzestress. Om 06h30, wanneer de wekker afging, gaf de barometer al 16°C aan wat een warme dag voorspelde.
We waren met 25 aan de start. Willy M had aangegeven om in Temse aan te sluiten. Aan Temsebrug echter geen Willy te zien. Op de baan naar Waasmunster zagen we ineens de Willy aan de kant staan zwaaien. Het is te zeggen, den helft van ons peloton heeft de Willy niet eens zien staan. Het peloton moest in de noodrem, wat was Willy zijn probleem? Blijkbaar was Björn ook nog onderweg en wou hij het peloton even ophouden zodat zoonlief kon aansluiten. Precies of dat voor hem een probleem zou geweest zijn. Dus ineens waren we met 27. In het begin ging het vooruit over voornamelijk kronkelwegen. Kristof M reed zijn derde clubrit mee, als ik mij niet vergis zelfs een verbetering tegenover vorig seizoen, en hij probeerde zich gedurig uit de wind te zetten. Ik was zijne geliefde voorganger. Maar anderen rijden ook graag achter een brede rug. Blijkbaar was er soms wat gedrum, maar hier heb ik niets van gemerkt.
Er was geen stop voorzien want de gebruikelijke stop in Overslag was op congé. Lange Marc had al aangegeven dat we niet gingen stoppen, maar in Zaffelare reden we ineens langs een enorm terras en de aantrekkingskracht was voor sommigen te groot.
Na de stop verliep het parcours over iets rechtere stukken, wat het tempo opkrikte. Ineens werden we opgehouden door een wielerclub, de Jan Bogaertvrienden uit Temse. Wanneer we op een recht stuk deze groep voorbijstaken, begon er een tweestrijd tussen beide clubs. Blijkbaar rijden er in die club ook enkele toppers, waaronder oud-bekende en ex-lid Jens, die de uitdaging met de snelvoeters wel even wou aangaan. Ineens zagen we twee van die AVIA’s voorbij stuiven met onze Nicolas R in hun wiel. Björn sloot vanuit de kop van ons peloton aan bij dit selecte groepje vluchters, om dan even duidelijk te maken wie de sterkste van alle was. Toen we die speelvogels voor ons koers zagen rijden, reed ons Snelvoeters peloton gezapig door aan 37 km/h met de rest van de AVIA’s in ons wiel. We moesten op een gegeven moment onze koppositie terug afstaan aan de AVIA’s omdat onze kopmannen de afslag gemist hadden. Op een gegeven moment splitsten onze wegen zodat we de AVIA’s niet meer konden pakken. Ik denk dat we aan elkaar gewaagd waren. Ze kunnen alvast verzekerd zijn van onze deelname aan de Jan Bogaert Klassieker.
De eindsprint richting Kalfort op het fietspad naast de N16. Aangekomen in het Coolhem was het terras LEEG. Geen probleem om ons met onze bende te installeren. De Chille was al aanwezig. Hij had forfait gegeven voor de clubrit omdat hij een finaleplaats afgedwongen had bij een biljarttoernooi in ons clublokaal.