Door Eddy D
Was het toeval dat, drie dagen na Hemelvaart, exact 12 Snelvoeter-apostelen hun plaatsje in de wielerhemel wilden verdienen door op deze druilerige zondagmorgen één van de zwaarste beproevingen van het seizoen te doorstaan?
Tom V had voor ons een erg mooie, maar loodzware rit naar het Pajottenland voorzien. Zwaar door de aard van het parcours, maar evenzeer door de snelheid. (Er is gaas gegeven naar Gaasbeek!) Met een gemiddelde van meer dan 30 km/uur en zowat 700 hoogtemeters was het afzien en genieten tegelijkertijd.
Kwam daarbij nog ons vertrek in druilerige omstandigheden. Gelukkig kwam de voorspelling van Geert M uit: ‘Regen voor 8 uren blijft niet duren!’
Van bij de start riepen er al enkelen – al dan niet gemeende – verontschuldigingen in. Jos S moest al rap van kop door een aanhoudende verkoudheid, die hem de ganse rit parten speelde. Voor Hans M waren er minder verzachtende omstandigheden. Die had de avond daarvoor een Moonsen-feestje meegemaakt. Veel goeds is daar nog nooit van gekomen!
Op de talrijke hellingen werd het verschil duidelijk tussen de jonge en de oudere garde. De nodige rode lichten werden door de laatsten ditmaal de hemel ingeprezen om telkens wat op adem te kunnen komen.
‘Pittig ritje!’, oordeelde gastrijdster Ellen VC, die vandaag probleemloos de trappers rond kreeg. Daarbij nog honderduit kunnen vertellen… Die meid zit goed, heel goed!
In ’t Vagevuur in Sint-Pieters-Leeuw wilden Marc V en Patrick D nog snel de plaatselijke specialiteit, een Lindemans Geuze, tot zich nemen. Wijselijk hielden ze het bij enkele calorierijke cola’s.
Nadat kassier Patrick D nog snel de overschot van de centjes in zijn achterzakken stak (2 keer drinken voor nog geen 5 euro en dan nog overschot?), namen Erwin, Nicolas en Bjorn al spoedig weer de vermoeide bende weer op sleeptouw.
Ons pelotonnetje denderde verderde aan 40 km/uur, wat bij Tom V de uitspraak ontlokte: ‘Dat is hier precies koers!’ Met de tong tussen de lippen konden wij zijn woorden alleen maar bevestigen. ‘Neen, neen, ’t is hier echt koers, hé!’, sprak hij terwijl wij de finishlijn overschreden.
‘De prijzen worden uitgedeeld aan de meet!’, sprak Geert M, wat meteen het sein was voor Ellen VC om er als een speer vandoor te gaan met ’t Coolhem in zicht. Slechts één Snelvoeter wist haar nog te remonteren.
Alle anderen waren al blij dat ze heelhuids deze deugddoende maar lastige rit overleefd hadden.
En om er al meteen bovenop te komen gaf de Marc V een tournee in ’t Coolhem voor zijn 61ste verjaardag. Lutteke – eigenlijk zowat de mascotte van onze ploeg – passeerde daar zogezegd ‘toevallig’. Gelukkig had Marc een ‘nulleke’ besteld, zoals vrouwlief het hem vingerwijzend had opgedragen.
